İki Gündür Elektrik Yok, Kafa Dinliyorum!!!

0
63

Günaydın sevgili okuyucularım nasılısınız bu sabah? Önümde uzayıp giden muhteşem manzaraya bakıp düşünüyorum. Dinler yaratılmasaydı insanlar yinede kavga edecek bir şeyler bulur kardeşkanı akıtıp dünyayı  bu kadar kirletirler miydi  acaba?

Oysa dinler aslında sevgiyi, aslında saygıyı, aslında eşitliği, aslında kul hakkı yenmemesini, yardımlaşmayı ve barışı öğütler. Hiçbir din kardeş kanı akıtılmasını hoş görmediği gibi bunu önermez, dünyada bozgunculuk çıkarmayı da, hele, hele geçen hafta komşumuz Mısır’da yaşanan vahşeti asla tasvip etmez. Hem  tövbe ve mağfiret ayı olan Ramazan’da, hem de kutsal Cuma gününde olacaksın  ve  topluca Müslüman kardeşini  öldüreceksin?

Yine düşünüyorum “her insanın dini algılaması, yorumlaması kendine göre değişiyor.” Ve  herkesin tanrısı ayrı, ayrı bu durumda… Adı Allah ama kendisi herkesin algıladığı addadır! Örneğin benim tanrımın adı da  Allah’tır ama yarattığı ne varsa  hepsi ile onu anarım. Önceliği   güzelliktir, sevgidir, rahmettir, eşitliktir, yüce gönüllülüktür. Rahim ve rahmandır. Başkasının dini inancı  beni hiç ilgilendirmez. Ve kimsenin de benim inancımla ilgilenmesini istemem kardeşimin bile.

Ve yine düşünüyorum. Demokrasi bir garip oldu şimdi bir var bir yok. Mısır’da bir seçim yapılmıştı demokrasi gereği ve halkoyları ile Mursi’yi seçmişti. Mursi başkanlıktan el çektirdi.  Bu  demokrasiye ters bir şey… Taraftarları meydanlara döküldü. Bu demokratik bir hareket… Tepki göstermek en doğal  demokratik bir hak ama silah  kullanmak hele, hele kendi vatandaşına? Bunun adı yok herhalde?

Geçen hafta silahlar konuştu insanlar öldü. Yüzlerce yaralı var. Ülke kan gölüne döndü. Nasıl bir şey bu? Burada demokrasinin “D”si anılabilir mi? Göstericilere karşı silah kullanmak, öldürmek, kabul edilir şey değildir. Bunu kim yaparsa yapsın. Tüylerimiz diken, diken oldu. İnsanoğlunun vahşette sınır tanımadığı bir kez daha kanıtlandı ve insan olmaktan nefret ettim.

Önümde uzayıp giden deniz ve üzerinden kayarak geçen kuğuları andıran teknelerin büyüleyici görüntüsü sık, sık Mısır’da yaşayan vahşet görüntüleri ile yer değiştiriyor. Ve içim kabarıyor. Orucum nefret gibi olumsuz duygulardan kaçmaya çalışıyorum. Ama lanet etmekten ve nefret etmekten kendimi alamıyorum. Taraflar beni ilgilendirmiyor haklı, haksız hiç girmiyorum bile ama darbeler ve kan akması işte buna dayanamıyorum.

Ve ömrümde korkmadığım kadar korkuyorum. Darbelerle büyüdük ve gençliğimiz onlarla gölgelendi. Ve düşünüyorum bu kadar güzel bir dünya da neden huzur bulamıyor insan? Bulamayız tabi. Hepimiz kişisel hırslarımızın esiriyiz çünkü.

Duamız her zaman kişisel hırslarımızdan kurtulmak için olmalı, diye düşünüyorum ve öyle yapmaya çalışıyorum. Ve özgürlük için. Vicdanı  özgür  kendisi   özgür… Olmak için çalışıyorum.

Ve düşünüyorum elektrik yok iki gündür… Bizim burada. Bilgisayarın pili bitti cep telefonlarında hayat sanki durdu… Ne bir su motoru çalışıyor ne çim biçme makinesi. Etrafta yoğun bir sessizlik… Ve düşünüyorum bir elektrik kesintisi ile hayat durma noktasına geliyor. Hatta insanın canı elektriğe bağlı gibi, bir anda düğmeye bas elektik kesilsin hayat bitti. İşte bu kadar basit… Savaşlara ve kan revan görüntülere ne gerek var ki? Yine düşünüyorum, anlaşabilmek için yalnızca konuşmak yeter artar bile. Biz çok konuşuyoruz ama  birbirimizle değil. Ve sessizlik sürüyor, önümdeki muhteşem manzara her an şekil değiştiriyor. Ve kan revan giriyor arada bir araya, ama hemen onu kovmaya  çalışıyorum… Soğuk tatlı bir rüzgar esiyor gözlerim karşı koyamıyor, kapanıyor izin veriyorum uyumak zamanı gibi bu zaman. Bütün sıkıntılardan düşüncelerden ve dünyanın kirinden uzaklaşmanın en güzel yolu… Uyumak…

Ve sevgili okuyucularım, şimdi sağlık, sevgi, birlik ve beraberlik içinde kalmak dileği ile hoşça kalalım diyorum. Yase

& & & & &

Sabrın Zirvesi

Allah Dostlarından Hazreti Rabia Hayatını ibadete adayan bu yolda evlenmeyi dahi düşünmeyen yüce kametin hayatında orucun yeri bambaşkaydı. Sık sık nafile oruç tutardı bir defasında yiyecek bir şey bulamadı sekiz gün böyle geçmişti ve yiyecek bir iftarlık kuru bir ekmeği bile yoktu. Açlık iyice şiddetlenmiş ve kendi kendine acaba nefsime zulüm mü ediyorum diye düşünürken derken kapı çalınır. Komşusu bir tabak yemek getirmiştir. Ortalık karanlıktır. Onu alıp yere koyar. Işık aramaya gider. Işığı yakınca kedinin yemeği döktüğünü görür. Ne yapayım bari iftarı su ile açayım diye düşünür. Bu sırada ışık söner ve bardağı alıp su içecekken bardak düşüp kırılır. Elini açar: “-Ya Rabbi! Bu zavallı kulunu deniyorsun, fakat acizliğimden sabredemiyorum” diyerek bir ah çeker. Bu sırada gaybden şöyle bir ses duyulur: “-Ey Rabia! İstersen dünya nimetlerini üstüne saçayım. İstersen üzerindeki dertleri kaldırayım. Fakat bu dertler ile nimetler bir arada bulunmaz.” Bu sözü işitince Hazreti Rabia: “-Ya Rabbi beni kendin ile meşgul eyle ve senden alıkoyacak işlere bulaştırma” diye dua eder.

Kaynak: Orucu Yaşayanlar, Salih Büte, Kayıhan Yayınları, 2007

& & & & &

Gıybet Dinledim Orucum Bozuldu

Allah dostlarının orucu akşama kadar sadece aç kalmak değildir. Onlar orucu kendini değil haram ve mekruhlara onlar kendini şüpheli olan şeylere karşı bile kendini kapatmaktır. Onların derdi sadece akşama kadar aç kalmak değil, tuttukları oruçla Rıza-i ilahiye kavuşmaktır. Onlar için yılın her ayı ramazan ayı gibi yaşıyorlardı. Sürekli oruç tutardı. Bir gün oruçlu iken yanında Hindistan sultanı çekiştirilip, gıybeti yapılınca; Dıhlevi hazretleri; “Eyvah orucum bozuldu” dedi. Yanındakiler; “Ama efendim gıybet yapan siz değildiniz” deyince; “Gıybeti yapan da dinleyende ortaktır.” hadisi şerifi ile karşılık verdi.

Kaynak: Orucu Yaşayanlar, Salih Büte, Kayıhan Yayınları, 2007

Günün Şiiri

ÖLÜ BİR GÜRÜLTÜYÜM

Büyüdüm ey girdap, yanılmayan yasa büyüdüm

Bedelsiz bir askerim ve senin surlarında

Cankuşum kafesinde, yüreğim yurdunda değil

Selinden kopan bir damlayım, yitmek yolunda

Birgün kavuşacak toprağım da yok

Sonsuz boşluğa dökülüyor kanımın şelalesi,

Ölü bir gürültüyüm yalnızca

Ya da bir ölünün çürüyen sesi

Çürüyorum ey girdap, ürkülecek yanım yok.

Pusatsızım ey yasa, hançer belimde değil

Boğazımı paslı bir hırıltıyla yırtıyor gurbet

Tanık yok. Oysa kentin ortasında cinayet

Sinsice gizledim katilimi yüzümün gölgesiyle.

Duyarlı çocuklar uykusu için

Katlanmaksa bu işte.

Düşürmedim gecenin tenhalığına beyaz bir leke.

Katlanıyorum ey cani ey kahreden açlığım

Umarımı eriterek geçen günlere

İntiharı düşünsem; ne bir şakağım var, ne de bir mermi

Sormuyorum bile birgün… Birgün biter mi?

Sormuyorum bile. Su olsam döner miyim

Koptuğum dağlarıma, en derin yatağıma

Güz öncesi resmime, en eski çerçeveme

Anlıyorum ey yasa, yargıçlar yanıtlamaz

Kırık bir asa olur, körün tek karşılığı

Attığı her adımı saydıran kaygı

Dönmekten vazgeçmeyi bile yasaklar.

Olmadı öyle bir şey, o geçmiş yoktur

Bin kez daha tövbeler, beni bağışla

O geçmiş yoktur… O geçmiş yoktur…

Koru ölü sesimi ey çağdaş dua.

Olmadı öyle bir şey, tek bir çiçek vermedim

Filizi olduğum ilkyaz anaya

Yollara düşmedim hiç, dağlarda ölmedim hiç

Kanayarak söylemedim hiçbir şarkıyı

Sevmedim hiçbir şeyi, bir şeyden iğrenmedim

Bu kadarı yetmez mi yüzümü anlatmaya

Olmadı öyle bir şey, öyle bir geçmiş

Dayadım ağzımı kuruttuğun çeşmeye

Çıldırırsa bilincim suyu beklerken

Küflenmiş tırnaklarım çökerse gırtlağına

Suçsuzum ey yasa

Çünkü bütün ölüler dışındadır yasanın.

Adnan SATICI


Günün Sözü

Kutlu zamanın aydınlığı kendini ilk hilal ile gösterir. Gök­yüzü engin bir deniz, ufuklar sahil, hilal de bu sahillerde dolanan ve şafak vakitlerinde bu denize batan bir gemidir: Mâh-ı nevden Dicle’de gös­terdi zevraklar misâl. Kim görüptür kim ola bir âsumanda bin hilal.

Fuzûlî

CEVAPLA

Please enter your comment!
Please enter your name here