Yaz Gribi

0
17

Günaydın sevgili okuyucularım nasılsınız bu sabah? Bizi sorsanız Deniz ve mehtap resmen bizi hasta etti. Ayın çekim gücü bünyemizi alt üst etti. Hiç yaz günlerinde grip falan olduğum yoktu. Hatta kışın bile olmam ama üç gündür resmen inletiyor meğerse yaz sıcağında grip olmak dehşet bir şeymiş. Ve dikkat edilmezse kesinlikle tablo ağırlaşabilir. Yani kendimi öyle hissediyorum. Her ne kadar  sağlıklı beslenelim falan diye yazılıp, çiziliyor anlatılıyorsa da. Bu o kadarda kolay olmuyor özelikle sıcaksa havalar.

Elimden geldiğince sağlıklı yemeye çalıştığım halde yinede yeterli beslenmediğimi biliyorum üstelik yürüyüşlerimi aksatamadığım halde, bedensel aktivitelerimi kaybetmediğim halde yine de grip olmaktan kurtulamadım. Şimdi aman dikkat edin falan demeyeceğim. Şunu yiyin bunu yapmayın türünden yalnızca her şeye hazırlıklı olun diyebilirim. Öğrendiğim bir şey varsa o da kimseye tavsiyede bulunmamak. Herkes yalnızca kendi bünyesini tanısın kimse kendini kendinden daha çok bilemez buna inanıyorum.

Ve sevgili okuyucularım şimdilik sağlık ve sevgiyle hep birlikte kalalım her şeye inat. Yase

& & & & &

Biz de Vaktiyle Güzel Yiyeceklerdik!

Behlül’ü bilen var, bilmeyen var. Sizlere Harun Reşid’in bu meczub görünüşlü velisinden söz etmek istiyoruz.

Bilindiği gibi, geçmiş büyükler yanlarında hep bir nasihatçi taşır, onun ikaz ve irşadından hep istifade etmeyi düşünürlerdi. Başkalarının söyleyemediklerini rahatça söyleyebilen bu meczub rolündeki ikazcılar, bilhassa sultanları, makam ve mevki sahiplerini yanlışlarından dolayı tenkid eder, irşadda bulunurlardı.

Bahsinde bulunduğumuz Behlül Dana bunlardan belki de en birincisiydi. Bir rivayete göre Harun Reşid’in akrabası, bir başka rivayete göre ise, Kûfeli olup, Bağdat’a bir vesileyle gelen, sonra da Halife’nin gösterdiği yakınlık üzerine ayrılamayarak (H.190)’da Bağdat’da vefat edinceye kadar kalıp, Dicle kenarındaki (Şunuziyye) kabristanına defnedilen bu deli görünüşlü akıllı zat, insanları güldürerek yola getirmeyi denemiş, tebessüm ettirirken de düşündürmeyi tercih etmiştir.

Nitekim birgün evine giren hırsızlar nesi var, nesi yok alıp gitmişler. Herkes hırsız ararken Behlül doğruca kabristana gidip oturarak beklemeye başlamış. Görenler şaşkınlık içinde sormuşlar: “-Evini soydular, sen burada bekliyorsun!” O gayet emin şekilde cevap vermiş:

“-Nasıl olsa buraya gelecekler, hiç merak etmeyin.”

Böylece hırsızları da, onlara kızanları da düşündürmek istemiş Behlül Dana. Demişler ki: “-Buraya gelen hırsız ölü olarak gelir. Ölünün nesine bakacaksın?” şöyle cevap vermiş: “-Ben onların çaldıklarının hesabını nasıl vereceklerini seyredeceğîm. Bu öyle meraklı bir şey ki, kim bunu görmek istemez.”

Harun Reşid bir ara Behlül’ü aramış, mezarlıkta uyurken kaldırıp huzuruna getirtmiş. Behlül Halifeye sitem etmiş: “-Neden beni uyandırıp da getirdiniz? Ne güzeldi halim. Rüyamda padişah olmuştum Tahtımda azametle oturuyordum.” Harun Reşid gülmüş: “-Ey Behlül, uykudaki padişahlıktan ne olacak, o da birşey mi sanki? ” Behlül hemen cevap vermiş: “-Ne fark eder ey Harun! Ben gözlerimi açınca padişahlıktan düştüm, sen ise kapayınca düşeceksin, fark yok ki.”

Harun Reşid tasdik makamında basını sallar, düşünceye dalar. Birinin oğlu vefat etmişti. Behlül’e sordu: “-Mezar taşına ne yazdırayım?” Şöyle cevap verdi Behlül: “-Ey yolcu! Bana iyi bak, benden ibret al. Dün altımda olan toprak bugün üstümde… Dün altımda büyüyen otlar bugün de üstümde yeşermekte. Bu toprak beni gizledi ama günahlarımı asla! Ben şimdi günahlarımla beraberim.”

Bir gün sarayın avlusunda rastladığı Behlül’e Harun Reşid sorar: “-Nereden geliyorsun ey Behlül?” Beklemeden cevap verir: “-Cehennemden.” “-Ne işin vardı cehennemde?” “-Ateş almaya gitmiştim de.” “-Hani ateşin yok elinde.” “-Dediler ki, burada ateş olmaz. Herkes ateşini kendisi getirir dünyadan”

& & & & &

Halîfe Hârûn Reşîd bir gün Behlül-i Dânâ ile sohbet ederken; “-Ey Behlül! Sana sarayımda bir oda ve hizmetçiler vereyim. Yeter ki bu eski elbiselerden kurtul. Yenilerini giy. İnsanlar arasına karış” dedi.  Bunun üzerine hazret-i Behlül;  “-Müsâde ederseniz bir danışayım” dedi.

Halîfe; “-Kime danışacaksın, kimsen yok ki?” diye cevap verdi. Behlül de; “-Ben danışacağım yeri biliyorum” dedi ve oradan ayrıldı.

Hârûn Reşîd arkasından adamlar salıp danışacağı yeri öğrenmek istedi. Behlül gide gide şehir dışında bir mezbeleliğe gitti. Başını eğip bir şeyler dinlermiş gibi yaptı. Bir şeyler söylendi. Daha sonra oradan ayrıldı. Saraya yöneldi. Sultanın adamları ondan önce saraya dönüp hâdiseyi halîfeye bildirmişlerdi. Behlül huzûra girince, halîfe Hârûn Reşîd ona; “-Ey Behlül! Söyle bakalım vereceğin cevâbı” dedi.

Behlül; “-Danıştım efendim. Lâkin insanlar arasına karışmam mümkün değil” dedi. Halîfe heybetle; “-Ey Behlül! Sen gidip çöplere danışmışsın, haberim oldu” dedi.

Behlül de; “-Doğru söylüyorsun ben de onlara danıştım. Onlar bana cevap verdiler ve;
-Ey Behlül! Biz de vaktiyle en güzel ve nefis yiyecekler idik. Bütün güzellikler bizde idi. Sevgi ve itibarımız çoktu. Ne zaman ki insanlar arasına karıştık. İşte bu hâle geldik. Çöpe atıldık. Sen de sakın insanların arasına karışma, dediler.” Bu sözlerdeki ince mânâları anlayan Hârûn Reşîd: “Haklısın.” deyip düşüncelere daldı.

Kaynak:
1) Yeni Aile İlmihali, Ahmed Şahin, Cihan Yayınları
2) Evliyalar Ansiklopedisi, İhlas

Karantina günlerinde pişirebileceğiniz en güzel yemekler - Yemek Haberleri

Günün Şiiri

Bir Gün

Bir gün, tıpkı karşılaştığımız gece

benim olduğun yaşta, bana dönmek isteyeceksin;

yüzünde solmuş kaç sabahın birikintileriyle,

yorgun olmaktan çok, aşınmış;

yüzüme kapattığın onca kapıyı

artık omuzlayamadan,

seslenmek isteyeceksin.

Zamana diş bileyeceksin o gün, belki ilk kez;

bir  zamanlar dokunulmazlığına inandığın için,

yanlış çıkarttığın bütün günahların ağırlığıyla.

Hep izlerinin sürdüğün yüz ve ten çizgileriyle

insanlara yaş biçtiğin günleri anımsayacaksın,

hani titreyen parmaklardaki sıcaklığı hiç duyamadığın.

Bir gün, tıpkı karşılaştığımız gecede olduğu gibi,

dirseklerimizin birbirine değmesini isteyeceksin,

onca çizgi peşinde koşmanın günahını

artık en bulanık aynalara bile çıkartamayarak.

Yaşamından gelip geçmiş olanları sayacaksın;

hep bir iki geceliğine,

bedeninde otel gibi kalmış olanları,

en kısa ömürlü sevgilerin imzasını bile

hiçbir sayfana atamadan

ve sonra bir de gerçek yitirdiğini; sana

yüzlerindeki çizgilerin ardından,

en duyarlı kalemlerle, yalnız sana giden

yolların haritalarını çizmiş olanları.

Bir gün, tıpkı karşılaştığımız gece

benim olduğum yaşta, beni arayacaksın,

solmuş onca haritanın çizgilerini

aşınmış bakışlarınla seçmeksizin.

Ahmet CEMAL

Ölü Bir Gürültüyüm

Büyüdüm ey girdap, yanılmayan yasa büyüdüm

Bedelsiz bir askerim ve senin surlarında

Cankuşum kafesinde, yüreğim yurdunda değil

Selinden kopan bir damlayım, yitmek yolunda

Birgün kavuşacak toprağım da yok

Sonsuz boşluğa dökülüyor kanımın şelalesi,

Ölü bir gürültüyüm yalnızca

Ya da bir ölünün çürüyen sesi

Çürüyorum ey girdap, ürkülecek yanım yok.

Pusatsızım ey yasa, hançer belimde değil

Boğazımı paslı bir hırıltıyla yırtıyor gurbet

Tanık yok. Oysa kentin ortasında cinayet

Sinsice gizledim katilimi yüzümün gölgesiyle.

Duyarlı çocuklar uykusu için

Katlanmaksa bu işte.

Düşürmedim gecenin tenhalığına beyaz bir leke.

Katlanıyorum ey cani ey kahreden açlığım

Umarımı eriterek geçen günlere

İntiharı düşünsem; ne bir şakağım var, ne de bir mermi

Sormuyorum bile bir gün… Bir gün biter mi?

Sormuyorum bile. Su olsam döner miyim?

Koptuğum dağlarıma, en derin yatağıma

Güz öncesi resmime, en eski çerçeveme

Anlıyorum ey yasa, yargıçlar yanıtlamaz

Kırık bir asa olur, körün tek karşılığı

Attığı her adımı saydıran kaygı

Dönmekten vazgeçmeyi bile yasaklar.

Olmadı öyle bir şey, o geçmiş yoktur

Bin kez daha tövbeler, beni bağışla

O geçmiş yoktur… O geçmiş yoktur…

Koru ölü sesimi ey çağdaş dua.

Olmadı öyle bir şey, tek bir çiçek vermedim

Filizi olduğum ilkyaz anaya

Yollara düşmedim hiç, dağlarda ölmedim hiç

Kanayarak söylemedim hiçbir şarkıyı

Sevmedim hiçbir şeyi, bir şeyden iğrenmedim

Bu kadarı yetmez mi yüzümü anlatmaya

Olmadı öyle bir şey, öyle bir geçmiş

Dayadım ağzımı kuruttuğun çeşmeye

Çıldırırsa bilincim suyu beklerken

Küflenmiş tırnaklarım çökerse gırtlağına

Suçsuzum ey yasa

Çünkü bütün ölüler dışındadır yasanın.

Adnan SATICI

Günün Fıkrası

Temel Çöpçü

Temel İstanbul’a taşınmış. Bir akşam oturduğu apartmanın kapıcısı gelip, “Çööp” diye bağırınca, Temel cevap vermiş “İhtiyacccımız yok”

Günün Sözü

Komşunu sev ama aradaki bahçe duvarını asla kaldırma.
Benjamin Franklin

Rüyaları gerçekleştirmenin en kısa yolu uyanmaktır.
W.Emerson

İnsanlara her gün balık vereceğinize, onlara balık tutmağı öğretin, sonunda siz rahat edersiniz.
Confuctus

Bir şeyi istediğimiz zaman hep onun çekici yanlarını görürüz, onu elde ettikten sonra da hep kötü yanlarını buluruz.
Jonathan Swift

CEVAPLA

Please enter your comment!
Please enter your name here