Emekli Öğretmen Suphi ULUSOY…
Küçük bir kasabada yaşardı, Köy Enstitüsü Mezunu, sevimli, şakacı, halkla iç içe, aynı ilçenin çocuğu, zamanında sınavı kazanmış ve öğretmen olmuştu. Köy Enstitülerine bir zamanlar ve hala günümüzde sıcak bakmayan boş insanlar, orada yetişen vatansever öğretmenleri ve bu ülke için neler yaptıklarını pek bilmezler.
Savaşlardan başarı ile çıkmış, Cumhuriyet sonrası okuma yazma bilme oranın çok düşük olduğu ülkemizde; Köy Enstitüleri, öğretmen okulları gibi buradan mezun olup köylerimize, kasabalarımıza gidecek olan öğretmenlere, arıcılık, sıvacılık, demircilik, tarım gibi beceriler, bilgiler öğretiliyor ve öyle görev yerlerine gidip halkı bilinçlendiriyorlardı.
Öğretmen okulunda mutlaka bir enstrüman çalma, her yıl birkaç yabancı ve Türk klasikleri okuma mecburiyeti olduğundan, bu öğretmenimiz de nota ile keman çalmayı öğrenmişti. O dönemde mezun olan öğretmenler genelde mandolin çalarlardı.
Ortaokulda derslere kemanı ile girer ve derse ayrı bir hava katardı. Şimdilerde müzik dersi öğretmenleri dışında kaç sınıf öğretmeni nota biliyor, sınıfına bir müzik aleti ile giriyor.
Konuşmalarında halk çocuğu idi… Sevecen, şakacı, güzel keman çalan sınıf öğretmenimizin adı Tahsin ŞENER’di. Kasabada herkes ona Tahsin hoca derdi. Tahsin hoca müzik derslerinde, hep beni evine gönderir ve kemanını getirtirdi, benim bisikletim vardı ve komşumuz olduğu için.
İlçede müzik aleti çalanlara ve şarkı söyleyenlere sıcak bakılmazdı. Oysa ilçede yetenekli öğrenciler, çocuklar vardı. Keşke bir keman kursu açsaydı da birçok yetenekli çocuğu yetiştirseydi.
Müzik derslerimiz çok neşeli geçerdi, hatta Halk Müziği Korosu kurmuştu. Okulun müsamere gecelerinde bu koroyu sahneye çıkarır ve güzel türküler söyletirdi.
Zevkle dersini izlediğim müzik öğretmenim şimdi hayatta değil, Allah’tan rahmet diliyorum.
* * * * * *
Bir diğer değerli öğretmenim… Matematik dersini sevdiren ve birçok öğrenciye de zor gelen bu dersi, severek dinletirdi. Matematik dersinin öğrencilere sevdirilmesinde büyük katkısı olan Matematik Öğretmenim Hanifi SOLMAZ’ı da rahmet ve saygı ile anıyorum. Bu gibi başarılı öğretmenlerimizi günümüzde görmeyi isterim.
Matematik öğretmeni Hanifi SOLMAZ, kasabanın çocuğu olup, zor şartlarda okumuş hayatını kurtarmış, binlerce öğrenci yetiştirmiş gerçek bir öğretmendi. İyi ders anlatan, matematiği sevmeyen öğrenciye bile bu dersi, anlatımıyla sevdiren öğretmenime de kasaba halkı tarafından pek sıcak bakılmazdı. Neymiş alkol kullanıyormuş.
Hiçbir zaman sınıfa alkollü gelmedi, kimsenin hakkını yemedi, çalmadı… Dürüst, çalışkan, kendi halinde olan öğretmenim, seni saygı ile anıyorum. Yoksul öğrencilerin yetişmesi için çaba sarf ederdi. Notla korkutmaz, dersi öğretmeye ve sevdirmeye çalışırdı. “…Çocuklar okuyun, babanıza güvenmeyin, sizleri üniversitede görmek isterim…” diyen bir öğretmendi.
Kasaba mezarlığına uğradığımda, mutlaka bu iki öğretmenimi ziyaret eder ve kabirleri başında dua ederim. Her insanda unutulmayacak anlar bırakan mutlaka birkaç öğretmen vardır.
Tüm öğretmenlerin gününü tebrik ediyor, hayatta olanlara sağlık, ahirete intikal edenlere de Allah’tan rahmet diliyorum.







