Emekli Öğretmen Suphi ULUSOY…
Bugün Cemal Safi’den Bir Şiir Paylaşalım…
Tek Hece Aşk
Var mı, beni içinizde tanıyan.
Yaşanmadan, çözülmeyen sır benim.
Kalmasa da şöhretimi duymayan.
Kimliğimi tarif etmek zor benim.
Bülbül benim lisanımla ötüştü.
Bir gül için can evinden tutuştu.
Yüreğine Toroslardan çığ düştü.
Yangınımı söndürmedi, kar benim.
Niceleri Sultandı,kraldı, şahtı.
Benimle değişti talihi bahtı.
Yerle bir eyledim,taç ile tahtı.
Akıl almaz hünerlerim var benim.
Kamil iken, cahil ettim alimi.
Vahşi iken, yahşi ettim zalimi.
Yavuz iken zebun ettim Selimi.
Her oyunu bozan, gizli zor benim.
Yeryüzünde ben ürettim veremi.
Lokman hekim bulamadı çaremi.
Aslı için kül, eyledim Keremi.
İbrahim’in atıldığı kor benim.
Sebep bazı Leyla, bazı Şirindi.
Hatırım için yüce dağlar delindi.
Bilek gücüm Ferhat ile bilindi.
Kuvvet benim, kudret benim, Fer benim.
İlahimle Mevlana’yı döndürdüm.
Yunus’la öfkeleri dindirdim.
Günahımla çok ocakları söndürdüm.
Mevla’danım hayır benim, şer benim.
Benim için yaratıldı Muhammed
Benim için yağdırıldı o rahmet.
Evliyanın sözündeki muhabbet.
Enbiyanın yüreğindeki nur benim.
Kimsesizim hısmımda, yok hasmım da
Görünmezim, cismimde yok, resmimde
Dil üzmezim, tek hece var, ismimde
Barınağım gönül desem yer, benim.
Benim adım AŞK.
CEMAL SAFİ
