Engeller Aşılmak İçindir

0
14

Günaydın sevgili okuyucularım nasılsınız bu sabah? Bu sabah gözlerim görmüyor ne yazık okuyamıyorum zorla yazıyorum. Gözlüğüm camını kırdım hemen söyleyelim kimseyi heyecanlandırmadan. Bizim gözler astigmat olduğu için yazıları ya da görüntüleri büyüterek de işin içinden sıyrılamıyor. Bu yüzden yazımı kısa keseceğim gözlüğüm olana dek zaman geçmiş olur ve yazım yine yetişemez diye korkuyorum.

CHP nihayet Hatay’da belediye başkanı adaylarını netleştirdi. Çokta iyi oldu, adaylar en azından herkesin onaylayabileceği isimler. Şimdi güçlerinin yettiği kadar değil de güçlerinin üzerinde çalışmak zorundalar. Çünkü Hatay’ın kilit olma gibi bir özelliği var. Ve o kilit üzerinde oynanmak istenen oyunlar olabilir her zaman olmuştur zaten. Şimdi bize düşen birlik ve beraberliğimizi pekiştirmek ve hakla, hukukla, şeffaf olarak var gücümüzle tek elmiş gibi çalışmak, çalışmak ve çalışmak. Öyle küslükler, dargınlıklar gibi çocukça kaprislerden vazgeçmek. Normal durumlarda olsaydık hadi yapın derdik ama çoktan beri normal değiliz ve eşit değil seçim çalışmalarındaki olanaklar.

Ve sevgili okuyucularım hepimiz oy vermeme gibi bir lüksümüz olmaz. Öyle olsaydı ilk başta bendeniz kullanırdım. Bu ülkede yaşıyorsak vatandaş isek hepimiz en doğal hakkımızı kullanmak zorundayız. Ve unutmamak lazım ki vermediğimiz her oy karşıya gidiyor. Kime verirsek verelim ama verelim. Ve şimdilik sağlıkla, sevgiyle kalalım sevgili okuyucularım, ayrımsız, gayrımsız. Hep birlikte, her zaman… Yase

Not: Bilgisayarı açtığımda bir tek harf bile yazabileceğimi sanmıyordum ama yazmaya başlayınca önce zor sonra alışarak yapabildiğimi gördüm gözlüksüz hatta bir gözüm kapalı olarak. Ve insan işte böyle bir şeydir. Her türlü zorluğun üstesinden gelebilecek şekilde donatılmıştır aslında yalnızca kendine bir şans verse. Gözlüğüm yok diyerek yazmaktan ve okumaktan vazgeçseydim. Şimdi ne yapabileceğimin ayrımına varmayacaktım. Ve kendimi gözlüğe ki var ama bu kadar bağımlı algılamayacaktım.

Ve bu deney % 5 görme yetisi olan genç yazar Fatmanur arkadaşımı daha iyi anlamamı sağladı. Demek insan gerçekten kendini engellemez ise her şeyi yayabilir.

& & & & &

Allah’tan Bize Armağan

Los Angeles Times yazarlarından AnnWells’in yazısı

Kız kardeşimin evinde cenaze hazırlıkları yapılıyordu. Eniştem; kız kardeşimin tuvalet masasının en alt gözünü açtı ve ince kağıda sarılmış bir paket çıkardı. “Bu” dedi, “sıradan bir iç çamaşırı değil.” Kağıdı açtı ve çamaşırı bana uzattı. Zarif ve ipekliydi. Kenarları elişi dantelle süslenmişti. Astronomik bir fiyat taşıyan etiketi hala üstündeydi.

“Jan bunu New York’a ilk gittiğimizde almıştı. Nereden baksan sekiz, dokuz yıl olmuştur. Hiç giymedi. Özel bir gün için saklıyordu.”

Çamaşırı benden aldı ve cenaze evine götürmek üzere ayırdığımız diğer giysilerle birlikte yatağın üzerine koydu. Bırakırken eli bir an yumuşak kumaşı okşar gibi oyalandı. Tuvaletin gözünü hızla kapattı, bana döndü ve dedi ki: “Hiçbir şeyini özel bir gün için saklama. Yaşadığın her gün özeldir”

Cenazeyi izleyen günlerde enişteme ve yeğenime, beklenmeyen bir ölümün arkasından yapılması gereken tüm üzücü işlerde yardımcı olurken sık sık bu sözleri hatırladım. Kardeşimin ailesinin yaşadığı sehirden California’ya dönerken uçakta yine bu sözleri düşündüm. Kardeşimin göremediği, duyamadığı veya yapamadığı bütün şeyleri düşündüm. Hala eniştemin sözlerini düşünüyorum ve hayatım değişti. Artık daha çok okuyor, daha az toz alıyorum. Balkonda oturup bahçemi seyrediyorum, uzayan çimlere aldırmadan.

Ailem ve dostlarımla daha çok vakit geçiriyorum, iş toplantılarında daha az. Mümkün olduğu kadar sık, hayatın katlanılması gereken bir dertler zinciri yerine, zevk alınacak olaylar silsilesi olarak görülmesi gerektiğini hatırlatıyorum kendime. Her anın güzelliğini duyumsayarak yaşamak istiyorum.

Hiç bir şeyimi özel günler için saklamıyorum. Kıymetli tabak çanağımı her “özel” olayda kullanıyorum. Bir kaç kilo vermek, tıkanan lavaboyu açmak, bahçemde ilk açan çiçek gibi özel olaylarda… En pahalı ceketimi canım isterse süpermarkete giderken giyiyorum. Teorime göre eğer zengin görünürsem, küçük bir torba erzak için o kadar parayı daha rahat ödeyebilirim. Pahalı parfümü özel partiler için saklamıyorum.

Mağazalardaki tezgahların ve banka memurlarının burunları da, en az parti parti gezen arkadaşlarımınkiler kadar iyi koku alır. “Bir gün” kelimesi dağarcığımdaki yerini kaybetti. Bir şey eğer görmeye, duymaya veya yapmaya değerse, onu şimdi görmek , duymak ve yapmak istiyorum.

Hepimizin yaşayacağımıza garanti gözüyle baktığımız yarını görmeyeceğini bilseydi eğer kız kardeşim, neler yapardı kim bilir ? Sanırım aile fertlerini veya yakın arkadaşlarını arardı. Belki eski birkaç arkadaşını arayıp aralarında geçen sürtüşmeler için özür dilerdi. Belki bir lokantaya götürür en sevdiği çin yemeğini ısmarlardı. Bunların hepsi birer tahmin… Kardeşimin neler yapamadan öldüğünü hiçbir zaman bilemeyeceğim.

Ya ben ?… Eğer sayılı saatimin kaldığını bilseydim, yapamadığım şeyler olduğu için kızardım. Yazmayı ertelediğim mektupları yazmadığım için kızardım. “Bir gün ararım” dediğim dostları görmediğim için kızardım.

Eşime ve kızıma onları ne kadar çok sevdiğimi yeterince sık söylemediğim için kızardım. Artık hayatlarımıza kahkaha ve renk katacak hiçbir şeyi yarına ertelememeye, duygularımı dizginlememeye çalışıyorum.

Ve her sabah gözlerimi açtığımda kendime o günün “Özel bir gün” olduğunu söylüyorum. Her gün, her dakika, her nefes gerçekten Allah’tan bize bir armağan.

Günün Şiiri

Kır Türküsü

Yayılır karanlık sisler engine,

Korkarım, bakamam sana ben yine.

Yıllarca dalardım solgun rengine

Güneşten nur uman gözler yanmasa!

 

Vadide bir hazin nağme ürperdi;

Bu ıssız dağların sen misin derdi?

Üstünde yabani güller biterdi

Dereler, tepeler seni anmasa…

 

Çoşarak ruhunun bütün hevesi

Yükseldi uzaktan bir çoban sesi.

Bence bir, kırların ye’si,neşesi,

Kolların boynuma halkalanmasa!

Faruk Nafiz Çamlıbel

Kış Bahçeleri  

Dinmiş denizin şarkısı, rüzgar uyumakta,

Rıhtım boyu sonsuz bir üzüntüyle karaltı

Körfez düşünür, Kanlıca mahzundur uzakta,

Mazi gibi sislenmiş Emirgan Çınaraltı.

 

Can verdi kışın sunduğu taslarla zehirden

Her gonca kızıl bir gül açarken yolumuzda,

Üstündeki son dallar ağarmış diye birden

Pas tuttu nihayet suların rengi havuzda.

 

Yerlerde gezen hatıralar var korulukta;

Yapraklar, atılmış nice mektuplara eştir.

Mehtaba çalan sapsarı benziyle ufukta,

Binlerce dalın verdiği tek meyva güneştir.

 

İçlenme tabiattaki yekpare kederden,

Yas tutma dağılmış diye kuşlarla çiçekler.

Onlar dönecektir yine gittikleri yerden,

Onlarla giden günlerimiz dönmeyecektir.

Faruk Nafiz Çamlıbel

Giden Gençliğe

Umudum, heyecanım bitmez pınardı bitti.

Gençliğim deli dolu esen rüzgardı, gitti

Neydi o sarhoşluklar dünyaya boş vermeler

O başka bir mevsimdi; bir ilkbahardı gitti

 

Çektiler elimden ellerini sevgililer.

Bir zaman bu gönülde kimler yaşardı gitti.

Hani hiç bitmeyecek sandığım güzellikler

Ne sevinçler gülüşler ve neler vardı gitti

 

Kalakaldım ben orada öylece paramparça

Her gelen yüreğimden bir şeyler kopardı gitti.

Hey benim doyamadığım deli fişek gençliğim

İçimde bir zamanlar bir kor yanardı gitti.

Ümit Yaşar OĞUZCAN

Günün Fıkrası

Temel yeni aldığı ayakabısını, bir hafta giymemiş neden? Satıcı bir hafta kadar ayağınızı sıkabilir dediği için…

& & & & &

Temel İstanbul’a taşınmış. Bir akşam oturduğu apartmanın kapıcısı gelip. “Çööp” diye bağırınca. Temel çevap vermiş “ihtiyacccımız yok”.

Günün Sözü

Komşunu sev ama aradaki bahçe duvarını asla kaldırma
Benjamin Franklin

Rüyaları gerçekleştirmenin en kısa yolu uyanmaktır.
W.Emerson

İnsanlara her gün balık vereceğinize, onlara balık tutmağı öğretin,sonunda siz rahat edersiniz.
Confuctus

CEVAPLA

Please enter your comment!
Please enter your name here