Emekli Öğretmen Suphi ULUSOY…
Mustafa Kemal, 1919’da Samsun’a ayak basması ile Cumhuriyet’in ilan edilmesinde ilk adımı atmıştı. Buradan Anadolu’ya geçerek Amasya, Erzurum, Sivas ve daha birçok yerde toplantılar yapmış, yurdun düşmanlardan kurtarılması için çalışmaları başlatmıştı.
5 Ağustos 1921 tarihinde T.B.M.M.’de yapılan bir toplantıda, Sinop Mebusu Rıza Nur tarafından Mustafa Kemal’e Başkomutanlık görevinin verilmesi teklif edildi. Toplantıya yaklaşık 200 mebus katılmıştı. Çok heyecanlı ve tartışmalı bir toplantı oldu.
Toplantıda 177 evet oyu, 11 hayır oyu ve 13 oy da çekimser olarak kullanıldı. Artık Mustafa Kemal Başkomutandı. Düşmanlar yurdun dört bir yanını sarmış, ancak askerimizin çoğunda giyecek elbisesi yoktu. Orduda giyecek, yiyecek sıkıntısı oldukça fazla olup, askerler tütün yerine ot içmeye başlamışlardı.
Başkomutan ilk ve önemli emri verdi. Halkın tamamı elindeki silah mermi ve buna benzer tüm cephanelikler orduya teslim edilecekti. Yiyecek, giyecekler de askere verilecekti, hatta kazma, kürekler, kağnılar bile teslim edilecekti. Bunlar kayıt altına alınacak ve savaş sonrası teslim edilecekti.
Bu arada yokluk içinde savaşan askere, çorap, giyecek temininde şartsız yardımlar yapılacaktı. Asker şekersiz hoşaf, un çorbası ve kuru ekmek ile gece gündüz uyumadan çarpışmaya hazırlanıyor ve bu arada ordudan kaçanlar da oluyordu.
Karar kesindi, düşman yurttan atılacak hatta denize dökülecekti. Mustafa Kemal bu düşüncesini İstanbul Şişli’deki 3 katlı pembe evde daha önce vermişti. Şişli’deki 3 katlı bu ev şu anda hala duruyor, gidenler müze olan tarihi bu evi ücretsiz gezebilirler.
Ne demişti; “Geldikleri gibi giderler…” Öyle de oldu. Bununla da kalınmadı eli silah tutan küçüklere de asker elbisesi giydirildi, bir yandan efeler, bir yandan ordumuz düşmana geçit vermiyor ve zorluklar içinde yurdu savunuyordu.
Bu eşsiz ülke, çok şehit verdi! Ta uzaklardan, hiçbir hakkı olamayan ülkelerin bizim yurt topraklarında ne işleri vardı. Onlar da çok sayıda kayıplar verdiler, öksüzler-yetimler çoktu ama yurtta da artık düşmanlar yoktu. Cumhuriyet’in ilanına çok az kalmıştı hep ileri, hep ileri gidiliyordu. Gün geldi 29 Ekim 1923’de Cumhuriyet ilan edildi. Artık ülkemiz Cumhuriyetle yönetilecekti.
Başta Mustafa Kemal ve arkadaşları olmak üzere, bu yurt için şehit olanlara, gazilerimize şükranlarımı sunar, Allah’tan rahmet dilerim. Mekânları cennet olsun. Allah bir daha bizleri savaşlarla karşılaştırmasın. Sağlıklı ve mutlu günler dilerim.
