Emekli Öğretmen Suphi ULUSOY…
Halk arasında sıklıkla söylenir zorluklar karşısında ‘Allah büyüktür, yardım eder’ diye. İnsanlar bir yakınına veya arkadaşına ‘zor durumdayım, nasıl başa çıkacağım?’ diye dertlenince ona ‘Allah büyük, yardım eder’ diye cevap verirler.
Bir kış günü tanışmışlar ve birbirlerinden hoşlanmışlar, ailelerine söylemeye cesaret edemiyorlardı. Günün birinde erkek, cesaretini toplayarak, sevdiği kıza ailelerine söylemeyi önerdi ve evlenmek için hazırlıklar yapmayı kafasından geçirdi. Kız önce tepki gösterdiyse de, erkek kararlı ve azimli olarak bunun sonuçlanmasını istedi. Kararlaştırılan günde, kız isteme ve sonrasında aile arasında bir törenle de yüzükler takıldı.
Kızın babası ‘Oğlum senin işin yok, ailenin durumu ortada, nasıl evlenip yuva kuracaksın?’ diye sürekli söylenip duruyor ve düğünü hep ertelemeye çalışıyordu. Erkek de, ‘Baba Allah yardım eder’ diye cevaplar veriyordu.
Halk arasında hep söylenir, evlenene, ev yapana, yani hayırlı bir işte; Allah yardım eder diye söyleriz. Kuran-ı Kerim Bakara Suresi 186 ve Muminin Suresi 60. Ayetlerde Allah ‘Bana dua edin, duanızı kabul edeyim’ buyuruyor.
Evlenecek zamana yaklaşınca, erkeğe bir tanıdık fabrikada iş buldu ve işe başladı. Sevdiği kıza ‘Bak söylemiştim sana Allah yardım eder’ diye söylemeye başladı. Evlendiler, küçük ama mutlu bir yuvaları oldu, birde erkek çocukları oldu. Bir hırka bir lokma ekmek ile yaşamaya başladılar.
Çocuk artık büyüdü, yürümeye başladı. Anne ve baba yine arada bir ‘Allah yardım eder’ diye konuşuyorlardı. Çocuk bu cümleleri sık-sık duyuyor ama pek bir anlam veremiyor ve anlamıyordu.
Çocuğun masrafı, geçim zorlukları her geçen gün artıyor, zorlaşıyor, aile artık yavaş-yavaş tartışmaya başlamıştı. Derken başka nedenler de araya girince, anne-baba ayrıldılar. Anne çocuğunu yanına aldı, baba da başka bir diyara göç edip gitti. Anne geçim zorlukları karşısında ve babanın ilgisizliği karşısında çalışmaya başladı. Akşamları eve geç geliyor, boş zamanlarında da bir lokantada bulaşık yıkamaya başlamıştı.
Çocuk ‘Anne ne yapacağız, bu hayat çok zor’ diye söyleyince de, anne her zamanki gibi ‘Allah yardım eder’ diye cevap veriyordu. Bu sözü artık çocuk da öğrenmişti ve o da sık-sık kullanmaya başlamıştı. Arkadaşları zorluklardan bahsetse, o hep duyduğu ‘Allah yardım eder’ sözünü söyler ve her hayırlı işte Allah’ın mutlaka yardım edeceğini söylerdi.
Üniversite sınavını da kazanan çocuk, ‘Anne ne yapacağız’ dedi, çünkü başka bir şehirde okumak zorunda kalacaktı. Anne yine ‘Oğlum Allah yardım eder’ diye cevap verdi. Okulu bitti, mezun oldu, bu kez iş yok! Arkadaşları ‘Ne yapmayı düşünüyorsun?’ deyince de ‘Allah yardım eder’ diyordu.
Öyle de oldu, annenin çalıştığı iş yeri lokanta sahibi, oğlunu bir bankaya yerleştirdi ve işe başlayan çocuk kendisini arkadaşlarına sevdirdi. Her zorluk karşısında ‘Allah yardım eder’ diyordu. Sınava girdi, kazandı terfi etti… İnanıyordu ‘Allah yardım eder’ diye. Öyle de oldu her işinde Allah yardım etti. Annesi emekli oldu ‘Ben annem için çalışıyorum, onu mutlu etmek için varım!’ diyordu, birlikte Allah’ın yardımları ile de mutlu ve huzur içinde yaşamaya başladılar.
Gönülden, kalpten isteyince, Allah yardım eder! ‘Ey kulum, iste benden vereyim’ diyor yüce Allah. Zorluklar karşısında hep söyleriz, söylemeliyiz; ‘Allah yardım eder, Allah yardımcın olsun!’ diye. Allah’ın yardımı hepimizin üzerine olsun. Allah hepimizi görünür görünmez kazalardan, iftiralardan, hastalıklardan korusun. Sağlıklı ve mutlu günler dilerim.
