Yalnız Türkiye’nin değil, farklılıkları sebebiyle dünyanın en güzel göllerinden biri sayılan Amik gölü, yok edildiği yerde tekrar doğdu. Yağan yağmurların sayesinde, Hatay ovasının bir zamanlar incisi olan ama bilgisiz ve yeteneksiz insanların yanlış uygulamaları ile yok edilen Amik gölü Allah’ın bir lütfu olarak yeniden doğdu. Allah’ın bir lütfu diyorum, çünkü insan eliyle yok edilen göl, insana rağmen tekrar meydana geldi.
Amik gölü; Muratpaşa, Karasu ve Afrin çayları ile besleniyor, kışın yağan yağmurlarla doluyordu. Kar ve don olayı olmadığı için bütün bir sene çevresi yeşil otlarla ve sazlıklarla kaplıydı. Hayvancılık ve balıkçılığın yanı sıra ördek avcılığı sebebiyle de av turizmi yapılabiliyordu. Amik gölünün suyu yer altı sularını da beslediği için ovanın her tarafında su bulmak mümkündü. Dönüme 600 kg pamuk alınabiliyordu. Ovada bir bereket vardı. Kuş sürülerinin göç yolları Amik gölü üzerinden geçtiği için ayrıca kuş cenneti özelliğine de sahipti. Gölde balıkçılık, göl kenarında hayvancılık ve göl sularının beslediği ovada pamuk, buğday, susam gibi tarım ürünleri ile amik ovası cennetten bir köşe idi. National Geographic dergisinin yazdığına göre Amik gölü, doğaya faydası yönünden dünyadaki beş gölden biri idi.
Peki, sonra ne oldu? Bütün bu güzel olaylar nasıl tersine döndü? Amik gölü, 1950’li yıllarda alınan siyasi bir kararla kurutulmaya başlandı. Amaç topraksız köylülere kurutulan göl arazisinden toprak vermekti. Bunun için Amik gölüne akan Karasu, Muratpaşa ve Afrin çayları artık göle verilmeyip Asi nehrine bağlanarak Akdeniz’e akıtıldı. Amik gölünün bulunduğu alana, bataklık kurutmaya yarayan 400 bin okaliptüs ağacı dikildi. Sonunda gölü kurutmayı başardılar. Kurutulan göl arazisini de parselleyerek topraksız köylüye dağıttılar. Bir kaç sene iyi giden mahsul, gölün kuruması sebebiyle meydana gelen kuraklık yüzünden gittikçe gerilemeye başladı ve sonunda köylünün masrafını kurtarmaz oldu. O kıymetli tarlalar köylünün sırtında bir yük olmaya başladı. Çoğu tarlasını sattı veya kiraya verdi. Neticede köylüyü kalkındırma amacı gerçekleşmedi.
Bütün bu olanlar yetmemiş olacak ki kurutulan Amik gölünün tam üzerine gelecek şekilde bir de havaalanı inşa ettiler. Amik gölünün bulunduğu yere binlerce ton beton döktüler. Çevrecilerin ve bu işi bilenlerin ısrarla karşı olmalarına rağmen, yetkililer bildiklerini okudular ve havaalanını bitirip hizmete açtılar. Sonunda tabiatta bildiğini okudu ve Amik gölü bütün engellemelere rağmen yeniden doğdu. Haliyle hava limanı, deniz limanına dönüştü. Köylüler bu yağışları ve gölün tekrar doğuşunu sevinçle karşıladılar. Çevreciler bayram ettiler. Doğrusu aşırı yağışlar ve gölün meydana çıkmasını, sevinçle birlikte biraz da endişe ile izledik. Havaalanında ani yağışlardan dolayı meydana gelebilecek bir felaketten korkuyorduk. Çok şükür korkulan olmadı.
Görülüyor ki tabiatla ters düşerek bir yatırım yapmak mümkün değildir. Atalarımız “Zararın neresinden dönülse kârdır” demişler. Havaalanının burada ilelebet kalmasının mümkün olmadığı ortaya çıkmıştır. Havaalanının daha uygun bir yere nakledilmesi gerekmektedir. Bu konuda İlimiz valisine, milletvekillerine ve bakanına büyük iş ve sorumluluk düşmektedir. Eski başbakanlardan Süleyman Demirel’in; “Hayatta yaptığım en büyük hatalarımdan birisi, Amik gölünü kurutmak olmuştur” sözünü iyi okuyup, 50-60 sene sonra da olsa bu hatanın düzeltilmesini sağlamalıyız. Bu, bizim yaşadığımız topluma karşı sorumluluğumuzdur. Unutmayalım ki akıl için yol birdir.