Emekli Öğretmen Suphi ULUSOY…
Bugün bir Bedirhan GÖKÇE şiiri ile karşınızdayım… ‘Vay Haline’ Şiiri benim çok hoşuma giden bir şiirdir. Sizlerin de hoşuna gideceğine inanıyorum. İyi okumalar…
Vay Haline
Zalim varken mazlumlara
İlişenin vay haline
İftirayla mazlumlara
Bulaşanın vay haline
Ne gezer ham ruhta çile
Dolanır mı dostlar dile
Hayır varken hep şer ile
Yarışanın vay haline
Dostlukları öldürerek…
Sevabını sildirerek…
Düşmanları güldürerek…
Konuşanın vay haline
Dosdoğru hak yoldan sapıp
Nefsini bir ilah yapıp,
Gece gündüz ona tapıp
Gülüşenin vay haline
Zor gününde gelmeyenin
Gözyaşını silmeyenin
Vefa nedir bilmeyenin
Sıvışanın vay haline
Ağlarken sen acına
Zehir katıp ilacına
Adım adım amacına.
Ulaşanın vay haline
Ne hainler gelmiş yurda
Kuzu vermek için kurda.
Gizli gizli orda burda
Buluşanın vay haline
Ocakları söndürerek
Fırıldaklar döndürerek
Ceplerine indirerek
Karışanın vay haline
Ses edene vur sopayla
Bir bir dizip döv sırayla
Masum varken eşkıyayla
Barışanın vay haline
Para mevzubahis ise
Yakıştırıp bir elbise
Her işini bir iblise
Danışanın vay haline
Nerde adam gibi duruş
Satın aldı beş-on kuruş
Korkusundan buruş buruş
Buruşanın vay haline
Bedirhan GÖKÇE
